Ctrl+P (Εκτύπωση τώρα)

   Την ίδια στιγμή που ο μέσος άνθρωπος βγάζει περισσότερες φωτογραφίες από ποτέ, η φωτογραφία, σαν αντικείμενο, λείπει από τα περισσότερα σπίτια. Τα social media και τα σύγχρονα κινητά τηλέφωνα (τηλέφωνα?) έχουν προτρέψει την πλειονότητα των ανθρώπων να απαθανατίζουν κάθε στιγμή της ζωής τους. Φωτογραφίζουμε το φαγητό μας, το χτένισμά μας, το σκύλο μας, το σπίτι μας, τη βόλτα μας, το βιβλίο μας, κ.λπ. Αν δεν το βγάλαμε τόσο επιτυχημένη φωτογραφία ώστε να το ποστάρουμε κάπου, είναι σαν να μην έγινε ποτέ. Να μην παρεξηγηθώ, το βρίσκω πολύ διασκεδαστικό όλο αυτό και ενίοτε πολύ δημιουργικό. Τι γίνονται όμως αυτά τα υπεράριθμα ηλεκτρονικά αρχεία;

Διακοπές

Ένα ολιγοήμερο ταξίδι οργανώνεται και ένας δημιουργικός νους ανυπομονεί. Πέρα από τα μαγιό, τα αντηλιακά, τα σορτσάκια, τα σανδάλια, στη βαλίτσα μου κάνω χώρο και για τα εργαλεία που θα με βοηθήσουν να κρατήσω τις διακοπές μου για πάντα!

Τα βιβλία που έχω διαβάσει σε διακοπές, πώς να το κάνουμε, πάντα θα είναι «εκείνα τα βιβλία που διάβασα σε εκείνες τις διακοπές». Και ο θαλασσινός αέρας που έχουν κρατήσει θα φυσάει όταν τα ξεφυλλίζω όσα χρόνια κι αν περάσουν.

Φέτος διαλέγω δύο κλασσικά μυθιστορήματα που μου έχουν ξεφύγει και είμαι σίγουρη ότι θα μου αρέσουν. Ο μεγάλος Γκάτσμπυ, του Φ.Σ. Φιτζέραλντ, αυτό το έχω ήδη ξεκινήσει, και To kill a mocking bird της Harper Lee. Αυτό το πήρα στα αγγλικά, αφενός, λόγω του εξαιρετικού εξωφύλλου της συγκεκριμένης έκδοσης και αφετέρου, γιατί η ελληνική μετάφραση του τίτλου (Όταν σκοτώνουν τα κοτσύφια) κάπως με ξένισε.

Ένα φρέσκο σημειωματάριο-sketchbook-ότι προκύψει, βασικά μολύβια και οι αγαπημένες μου φωτογραφικές μηχανές και είμαι έτοιμη...

Καλές διακοπές!

#booktag2016

Με έκανε tag στο Instagram η pebbles_flint για το #booktag2016 και την ευχαριστώ πολύ. Αν δεν ξέρεις τι είναι αυτό, απλά απαντάς σε κάποιες ερωτήσεις. Βγάζεις και μια φωτογραφία, αν θέλεις. Και κάνεις tag και άλλους, αν θέλεις.

Επειδή μου άρεσε το concept και έχει ενδιαφέρον, το ανεβάζω και στο blog.

1.      Πρώτο Fandom: Δεν ξέρω πώς να απαντήσω σε αυτό.

2.      Αγαπημένο βιβλίο: Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά, Νίκος Καζαντζάκης

3. Αγαπημένη γυναίκα χαρακτήρας: Ελίζαμπεθ Μπένετ («Περηφάνια και Προκατάληψη», Τζέιν Όστεν)

4. Αγαπημένος άντρας χαρακτήρας: βασιλιάς Αλομπάρ, («Το άρωμα του ονείρου», Τομ Ρόμπινς)

5.      Αγαπημένη ώρα για διάβασμα: Κυριακή πρωί

6.      Σκληρό ή μαλακό εξώφυλλο: Μαλακό

7.      Τι διαβάζεις τώρα: «Ο μεγάλος Γκάτσμπυ», Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ

Δύσκολο το παιχνίδι με τα αγαπημένα. Προσπάθησα.

Όποιος θέλει μπορεί να απαντήσει στις ερωτήσεις! Αφήστε σχόλια!  

Και αν δε με ακολουθείτε στο Instagram να το κάνετε. Αν θέλετε. Αλλά να το κάνετε. Ευχαριστώ.          @light_blue_pen

Τα δέντρα

Μία φίλη, μου δώρισε ένα κόσμημα. Είναι ένα ασημένιο δεντράκι για το χέρι. Ακουμπά αέρινα σε μια λεπτή αλυσίδα. Δεν πατάει κάπου, δεν έχει ρίζες…

Μόλις το είδα, θυμήθηκα το βιβλίο της Μαργαρίτας Λυμπεράκη, «Τα δέντρα», που κάποτε πέρασε από τα χέρια μου. Από τα αγαπημένα μου μυθιστορήματα, γιατί η ηρωίδα είναι μια νέα γυναίκα με την οποία ταυτίστηκα, κάτι που σπάνια μου συμβαίνει όταν διαβάζω.

Σκεφτόμουν κι εγώ, όπως εκείνη, τα δέντρα και τους ανθρώπους. Κάποιοι άνθρωποι περνούν όλη τους τη ζωή απλώνοντας ρίζες. Στο σημείο όπου βρέθηκαν να μεγαλώνουν παίρνουν τροφή από το περιβάλλον τους και αποδίδουν άνθη, καρπούς. Άλλοι, απλώς φεύγουν. Κινούνται, λευκές σαΐτες στον ουρανό. Είναι και η εποχές τέτοιες, η υδρόγειος είναι πεπερασμένη, πολίτες του κόσμου. Έπειτα, υπάρχουν εκείνοι που δεν έχουν βρει ακόμα το πρόσφορο έδαφος για να ριζώσουν. Κι έτσι, γυρνούν, ψάχνουν. Τέλος, η πιο εύθραυστη κατηγορία. Αυτοί που ρίζωσαν, εκούσια ή ακούσια, σε έναν τόπο που δεν αγαπούν, που δεν τους φτάνει το νερό του να ξεδιψάσουν, και όμως μένουν. Γιατί τα δέντρα δεν μετακινούνται… Μόνο, δειλά, στρέφονται προς τον ήλιο.

Ή μήπως όχι;

Beware of your reflection

Λατρεμένα αθηναϊκά Μέσα Μαζικής Μεταφοράς

    Κατά την πρόχειρη ανασκαφή που επιχείρησα σε τσάντες, συρτάρια, παλιά πορτοφόλια και μεταλλικές κασετίνες φοιτητικής ζωής, βρέθηκα αντιμέτωπη με την εξής συλλογή. Πρόκειται για τη συλλογή των αποκομμάτων της νομιμότητας των μετακινήσεων μου στην Αθήνα τα τελευταία χρόνια: πολλές κάρτες απεριορίστων διαδρομών μηνιαίας ισχύος και ολίγα εισιτήρια.

Notes

This is a handwritten world. The good kind. The kind that feels safe.

Sun makes everything look better

(Light) Blue Monday

Soundtrack of the day: “Blue Monday” σε όποια εκδοχή σου αρέσει

blue / blu:/ adj.

1 having the colour of a clear sky or the sea/ocean on a clear day 2 (of a person or part of the body) looking slightly blue in colour because the person is cold or cannot breathe easily 3 (informal) sad, depressed 4 films/movies, jokes or stories that are blue are about sex.

Αυτά σύμφωνα με το “Oxford advanced learner’s dictionary”….